ช้าไปไหมเธอ

I'm tired, I'm lonely. No one out there. I wish there would be someone ever asked me how I am. Someone who really cares about me. I'm crying, yet no one could see. I'm no one. My phone never buzz, although I'm waiting. I just realized, for almost three years in Dubai, I'm the only one who keep calling to Thailand. It was just only me... Why should I go back? Who cares? I just married a guy who never done anything wrong, who never asked me "how do you feel? Are you tired, babe?" A guy who always spend time with friends and social events, but not me. A guy who insist "don't ask me to change because you are taking over me. Don't try to own me coz I will do whatever I want to." I have home which I Ain't very keen to go back. Being alone in Dubai is even better than being in a house without love. If we are connected ,it means we are supposed to get connected wherever and whenever, not just only when I stay in bkk. I'm someone just only when I'm there, other than that I'm no one. It's ridiculous, isn't it?

เพราะความรักเป็นสิ่งที่สวยงามเสมอ ไม่ว่ามันจะจบลงเช่นไร

ในความรัก ไม่มีที่สำหรับความโกรธเกลียด เคียดแค้น ชิงชัง

มีเพียงความอ่อนโยน เข้าใจ และรับรู้ถึงความงดงามของวันเวลาที่มีร่วมกัน

ความรักทำให้คนเติบโต เปลี่ยนแปลง และเข้มแข็งเกินกว่าความเจ็บปวดใดๆจะมีอิทธิพลเทียบเทียมได้

หากแม้นระหว่างเรายังมีช่วงเวลานั้นเหลืออยู่แม้แต่เพียงน้อยนิด ฉันจะทำให้ทุกวินาทีที่มี เป็นความทรงจำที่งดงาม และคงอยู่ในหัวใจตลอดไป